Куманово, градот на испреплетени култури, религии и традиции, спомени и соживот. Градот во кој ќе прошетате по Уќумат-сокаги, една од најстарите улици (сегашна ул. 11 Октомври), ќе се сретнете со многу стари занаети, ќе пробате вкусна храна, ќе чуете многу легенди. Овде песната и шегата ќе ве пречекаат на секој чекор. Градот на познатиот шегобиец Батко Ѓорѓија, за кого ќе чуете од секого по нешто.

Сместено во североисточниот дел на Република Северна Македонија,на надморска височина од 340 метри, Куманово е лоцирано на самата раскрсница на двата најзначајни коридори во земјата( Коридор 8 – Коридор 10). По број на население, Куманово е најголема општина во Република Северна Македонија зафаќајќи површина од 509,48 км2. Одликите на умерено-континенталната клима преовладуваат низ сите годишни времиња. Градот на непокорот и револуцијата, Куманово денес претставува вистински мултиетнички центар.

Демографија

По прашањето за демографијата во Куманово и Кумановско, може даа се констатира дека демографската структура на населението е значаен показател на динамиката за развој на популацијата, односно важен елемент за развиток на одделни предели. Природно-географските одлики овозможиле кумановскиот крај да биде населен уште во предисториско време, за жто сведочат повеќе наоѓалишта од тој период. Доаѓањето на Словените во VI век на Балканот и во овие краишта, дадоа основен белег на составот на населението, а пак навлегувањето на турците во XIV век и нивното петвековно задржување, имало свој одраз на структурата на населението. Посебно во делот на исламизација на христијанското население, односно населување на испразнетите македонски простори со исламско население од други поднебја. Оттука и повеќеслојниот етнички колорит во кумановскиот крај, кој главно се формира кон крајот на XIX век. По сочуваните пописи на населението од 1900 година во Куманово и кумановско се регистрираат: македонци, срби, албанци, турци, роми, татари, черкези, грци, евреи… по Српско-турските војни од 1876/78 година во Куманово доселуваат околу 3000 дојденци од српските простори, т.н. Муаџири, што имало силно влијание врз етничката структура на населението во градот, односно неговиот севкупен растежи развој. Расположливата статистичка евиденција овозможува поконкретно следење на населението во кумановскиот крај од 1900 година до денес.

Општина Куманово според новата територијална поделба од август 2004 година, е најголема општина во Република Северна Македонија со 103.205 жители. Структурата на населението во Општина Куманово е хетерогена и тоа не само во градот, туку и во поголемиот дел на селските средини каде живее население од повеќе националности и етнички групи, разновидна  образовна, старосна и полова структура, со различни обичаи, вероисповед и навики, разновидни занимања и други карактеристики.

Природно-географски карактеристики

Куманово и околината што гравитира кон него, се наоѓа во северниот дел на Република Северна Македонија. Оваа територија, најсеверните делови ги има северно од Козјак, во атарот на с.Мглинце, во долината на Мала Река, а најјужната се наоѓа во атарот на с. Живиње. Од најсеверниот до најјужниот дел во Кумановско, растојанието изнесува 43 км воздушна линија, а во правец исток-запад растојанието е 50,4 км. Кумановскиот крај од соседните области е одделен со делови на стари грамадни планини. На запад се издигаат огранците на Скопска Црна Гора, кои во овој крај се познати под името Карадак. На север се наоѓаат падините на Руен, додека падините на планината Козјак се спуштаат кон трговишка област. На исток е планината Герман со Славишката котлина, додека од јужната и југоисточна страна се ридестите терени на Градишка Планина со која брановидното Кумановско Поле е одделено од Скопската Котлина и Овче Поле. Кумановскиот крај (старата општина Куманово) во чии рамки денес егзистираат пет единици на локална самоуправа ( Куманово, Старо Нагоричане, Липково, Орашац и Клечовце) зафаќаат површина од 1212 километри квадратни, што претставува 4,71% од територијата на република Северна Макеоднија. Во наведениот простор се распостелале 110 населени места, главно населени со етнички хетерогено население.

Во минатото низ оваа област минувале значајни патишта преку кои се воспоставувале врски помеѓу областите околу Јадранското Море со оние околу Егејското и Црното Море. Денес за Кумановскиот крај најголемо значење има Моравко-Вардарската Долина по која минува железничката линија изградена во 1800 година, како и асфалтен пат кој јужно од Куманово е современ автопат. Во напореден правец се користат два правца: едниот преку Крива Паланка кон соседна Бугарија и Турција, додека другиот, оди на југоисток, преку Овче Поле ги одржува врските со населените места во Источна Република Северна Македонија.

Геолошката градба на Кумановско е разновидна, со различна старост и припаѓа, главно, на две зони: Вардарската и Родопската. Планините главно припаѓаат на Родопската маса која се смета за постара. Во овој дел спаѓаат планините Скопска Црна Гора, Руен и Козјак. Западно од Куманово се протегаат огранците на Скопска Црна Гора на која се наоѓа највисокиот врв во областа, Рамно со 1651 метар. Во северниот дел од областа се протегаат делови од планината Руен, која со поголем дел се наоѓа во Србија. Источно од Руен е средновисоката планина Козјак, позната од поновата историја по повеќето борби од НОБ, како и по одржаното историско Прво заседание за АСНОМ, на 2 август 1944 година, во манастирот  “Св.Отец Прохор Пчињски”. Планината Козјак главно се протега помеѓу двете најголеми реки во оваа област, Пчиња и Крива река. Бислимската Клисура на реката Пчиња е место кое изобилува со природна убавина. Поради цврстината на карпите кои ги пресекува, клисурата на одредени места има изглед на кањон, со голем број на пештери по каменливите страни.

Освен споменатите две реки, во Кумановската област се среќаваат и подземни води, извори на минерална вода, како и вештачки акумулации. Освен реките Пчиња и Крива Река, позначајни реки во овој крај се Кумановска Река, која настанува од Липковска и Којнарска Река, потоа Слупчанска, Отљанска и Матејачка Река. Во Лпковскиот реон, на Липковската река се изградени две акумулации: Липковската бетонска лачна брана, изградена во 1958 година, висока 37 метри со површина од 0,40 км2 а акумулацијата Глажња, исто така бетонска лачна рана, изградена во 1971 година, висока 80 метри, долга 344метри, со езеро кое зафаќа површина од 0,97 квадратни километри.

Во Кумановскиот крај има неколку извори на минерална вода. Најпознати се оние кај селото Проевце, потоа во Липково, кај с. Стрновац, во Клечовце и други. Засега лековитите води од овие извори единствено се искористени во с.Проевце, со Кумановската Бања и експлоатација на минералните води во с.Проевце и Клечовце. Температурата на водата на Проевските извори изнесува 28 степени.

Од покарактеристичните климатски услови на Кумановскиот крај би ги издвоиле неколку. Најниската температура забележана во Куманово и Кумановско изнесува -24 степени С, измерена на 27 јануари 1954 година, а највисока +40 степени С на 22 август 1952 година. Просечната годишна количина на врнежи изнесува 549,3 мм на квадратен метар. Најчест ветар кој дува на овие простори е северниот, а по него северозападниот. Северниот е најчесто во јануари, јуни и јули, а северозападниот е најчест од мај до октомври. Просечно годишно осончување во Куманово е 2200 часови.

Природните богатства во Кумановско се разновидни. Освен водите, карактеристично е богатството со плодни почви, разновиден растителен свет и наоѓалишта на метални и неметални руди. Од металните наоѓалишта познато е антимонско-арсенско наоѓалиште кај с.Лојане, додека од неметалните, се базалтните и глинените резерви кај с. Младо Нагоричане. Кај с. Липково се користат травертините,а кај с.Бељаковце се наоѓалиштата на опалска бреча, односно мермер кај Вуксан.

Историја

Првите факти за населената област Куманово датираат од 1519 година, а изворот на информации потекнува од архивите во Истанбул, Турција. На почетокот, оваа област била населена со 52 семејства и 300 жители. Најдеталните податоци се од Евлија Челебија, кој патувал во регионот и кој го забележал следново: „Населената област Куманово се наоѓа натериторијата на санџакот Скопје. Градот има многу реки и околу 600 куќи покриени сопокривни плочки. Џамијата, која се наоѓа во трговската област, е прекрасна и има училште (медреса), амам, трговски центар, додека климата во градот е блага. Постојат многу лозови полиња и земјиште каде се насадени различни видови овошја.“

Куманово станува урбано подрачје со административен центар, Нахијат, во доцниот XVI или во почетокот на XVII век. По Карпошовото востание во 1689, Куманово влегува во период на стагнација и до крајот на XVIII век претставува турска касаба (мал град). Кон крајот на XIX век, градот доживува економски подем (земјоделство, занаетчиство и трговија), но нема некој позначаен индустриски развој до крајот на Втората светска војна. По 1945 година, Куманово доживува брз економски, административен и културен развој. Денес, тој е модерен град со повеќе од 105.484 жители.

Како резултат на богатата историја и на опкружувањето, на територијата на градот и во околината се наоѓаат голем број историски и културни знаменитости, кои датираат од предисториско време до денес. Најстари локалитети се: Костоперска карпа, Градиште кај селото Пелинце, неолитскиот локалитет кај селото Долно Нагоричане. Црквата Св.Ѓорѓи (Старо Нагоричане) изградена во 1071, реконструирана во 1318 и црквата Св. Богородица (село Матејче) од 1350 се најпознати културни и религиозни објекти од оваа епоха. Од XVII век се останати следниве обележја во Куманово: црквата Св. Петка во селото Старо Нагоричане, Џамијата Екси, црквата Св.Никола, како и манастирот во селото Градиште

Општи Карактеристики

Општина Дебрца географски му припаѓа на Охридско-Преспанскиот базен и се наоѓа во југозападниот дел на Република Македонија. Највисоката точка на општината е на 2.242 м надморска висина, а најниската е на 697 м надморска висина. Зафаќа површина од 424 км2, со вкупно 30 населени места и население од 5507 жители. Седиштето на општината е во с.Белчишта.

Историја

Историски гледано уште  пред  Народноослободителната  борба,  за време на Кралството Југославија,на  територијата  позната  како  Дебрца,  покрај  другите  општини  фигурира  и  општината  Белчишта .

После  ослободувањето  на  земјата,  на  територијата  на  Дебрца  дејствуваат  Белчишки, Слатински и Сливовски  местен  народен  одбор,  од  кои  во  септември  1955  година  се  формира  општината  Белчишта,  која  функционира  до  јануари  1965  година  кога  е  припоена  во  рамките  на  општина  Охрид .

Како посебна територијална и административна целина Општината Белчишта е обновена со Законот за територијалната поделба на Република Македонија и определување на подрачјата на единиците на локалната самоуправа (“Сл. весник на РМ бр. 49/96),со вкупно 24 населени места во својот состав.

Поранешната општина Мешеишта,исто така е обновена со Законот за територијалната поделба од 1996 година, со 6 населени места во својот состав (Мешеишта,Оровник,Горенци,Требеништа, Волино и Климештани). Општина Мешеишта постоела и  за време на Кралството Југославија, со шесте населени места во својот состав и Подмоље, Сирула и Ливоишта.

После ослободувањето на земјата на ова подрачје дејствуваат Мешеишкиот и Требенишкиот местен народен одбор. Во 1952 година се формира општина Мешеишта со селата Мешеишта, Климештани, Корошишта и Џепин. Од 1955 година до 1965 година населените места од а Општина Мешеишта влегуваат во составот на Општината Струга, а од 1965 година во составот на Општината Охрид, каде административно-територијално припаѓаат до 1996 година.

Со новата организација на територијалната поделба во 2004 година, кон општина Белчишта е соединета општина Мешеишта и е основана нова општина Дебрца,со триесет населени места во својот состав и со седиште во Белчишта.

Областа Дебрца е позната и под името Славна Дебрца поради своето славно минато исполнето со хероизам и борба за слобода на Македонија. Уште во периодот на турското ропство во Дебрца крстосувале многу ајдутски и комитски чети. Во времето на ајдутството, пред организираниот вооружен и револуционерен отпор на македонскиот народ, во почетокот и средината на XIX век во оваа област живеел и дејствувал Кузман Капидан, македонски народен јунак и војвода, опеан во народните песни, но и песните на Григор Прличев. Во времето на организираниот револуционерен отпор кон крајот на XIX и почетокот на ХХ век, во Дебрца многу често престојувал и охридскиот војвода Христо Узунов. Токму Дебрца, била најсилното жариште во Охридско, во времето на Илинденското востание во 1903 година. Многупати селата во Дебрца биле недостапни за турските арачлии поради што многу од селата повеќепати претрпувале палења и горења до темел (пр. Сливово и Мраморец).

Дебрца особено е прославена од периодот на Втората светска војна по неколку настани. На Славеј Планинана 18 август 1943 е формиран првиот македонски партизански баталјон „Мирче Ацев“, а истата година неколку недели Дебрца ќе биде првата и единствена слободна територија во Македонија за време на НОБ. Првата македонско-косовска народноослободителна бригада е формирана во селото Сливово на 11 ноември 1943година. Во с. Издеглавје бил одржан Првиот свештенички собир, на кој било иницирано формирањето на МПЦ. Во близина на селата Сошани и Велмеј работела и партизанската болница за време на Втората светска војна.

Географска положба

Општина Виница се наоѓа во источниот дел на Македонија и со својата површина од 334 km2 e една од помалите општини. Го зафаќа југоисточниот дел од Виничко - Кочанската котлина. Таа од јужната страна е ограничена со северните падини на планината Плачковица и на исток со падините на планината Голак. Припаѓа на Источниот плански регион. Општинскиот центар се простира помеѓу Виничка и Градечка река, но се шири во сите правци. Покрај градот Виница во Општината има уште 16 населени места. Местоположбата на Општината овозможува добра поврзаност со соседните општини во регионот.

Рељеф

Со својата местоположба во Општината јасно се дефинирани планински, ридски и котлински релјефни структури. На јужната и источната страна доминираат планините Плачковица со највисок врв Лисец 1754 m и Голак со висина до 1000 м. Поради своите карактеристики, на падините на овие планини се одвојува ридестиот релјеф. Рамничарскиот релјеф на Општината е доминантен во северниот и западниот дел и се наоѓа на надморска височина од 390-450 m и ги опфаќа долината на реката Брегалница и дел од Виничко – Кочанската котлина. Карактеристиките на релјефот го дефинираат и развојот на општината, така што во рамничарските предели доминира полјоделството, а додека во повисоките предели доминираат шумите и ливадите кои се основа за дрвната индустрија и сточарството.

Клима

Со својата место положба општината Виница е заштитена од продирање на студени ветрови од север со Осоговските Планини, а од топлите ветрови од јужната страна со Плачковица. Главниот продор на топлите воздушни струи е од Повардарието преку долината на Брегалница. Ова влијание ја дефинира климата како умерено континентална, но околните планини со своето влијание донекаде ја менуваат. Просечната годишна температура изнесува 13 ºС. Најладен месец е јануари со 1,6 ºС, а најтопол јули со 23,5 ºС, преодот од зима во лето е брз како влијание на континенталната клима. Најчесто во општината дува југозападен ветер кој е топол и благ, како последица на продирање на топлите воздушни струи од Повардарието и најизразен е во пролетните и есенските месеци. Покрај овој ветер често се јавува и северозападен ветер кој е постуден, а нај изразен е во март. Според метеоролошките податоци просечно годишно во Виница има околу 530 mm врнежи, при што доминантен е дождот со учество од 90 %. Најврнежлив месец е мај додека најсув е август. Конфигурацијата на теренот и климатските влијанија овозможуваат да има само 7 магловити денови во годината.

Население

Во текот на времето, откако се водат пописи во државата, бројот на население постојано варира поради социо – економските промени во општеството, така да до 1961 година населението се намалува поради иселување на населението од Општината, а потоа расте градското население, но за цело време се чувствува миграција село – град и иселување на населението во поголемите градови и во странство. Поради тоа во периодот 1995-2005 се јавува повторно намалување на населението и во 2005 година во општината живееле околу 19000 жители, од кои во градот живеат околу 10000. Според образование доминира население со средно и пониско образование. Главен проблем во општината е големата невработеност која изнесува дури 46% од работоспособното население и заради тоа се потребни интензивни активности да се подобрат условите за нови вработувања.

Стопанство

Населението во општина Виница претежно се занимава со земјоделие, додека во градот доминираат неколку индустриски објекти од различни сектори и услужните дејности. Главни индустриски капацитети во Виница се: Фабриката за градежни материјали „Тондах“, Текстилните фабрики „Трико“, „Винка“ и „Виничанка“, дрвно преработувачките капацитети „Мебел – Ви“ и „Мебел Трејд“, прехранбената индустрија „Винчини“ и други помали капацитети.

Развој на градот Виница е темели на обнова и реконструкција на постојната индустрија и на поголема застапеност на услужните дејности. Планирани се изградби на нови стопански капацитети од мало и средно стопанство, со создавање на услови за траен и одржлив стопански развој.

Културно наследство

Во општина Виница најпознат археолошки локалитет е Виничкото Кале каде се пронајдени автентични теракотни икони од ранохристијанскиот период и пленат со својата оригиналност. За зачувување на културното наследство за потребите на ГУП на градот, изработен е Елаборат од страна на Националниот конзерваторски центар – Скопје, Заштитно конзерваторски основи на недвижно културно наследство. Археолошкото наоѓалиште е надвор од планскиот опфат на предметниот ДУП за Блок 12. Општината Виница спаѓа во редот на неоптоварени средини во однос на животната средина, како резултат на малиот број на жители, незастапеноста на тешка индустрија, климатските фактори и секако грижата за животната средина.

“VISTINSKA SREKA E DA GI NAPRAVITE DRUGITE LUGJE SREKNI”

Ova e naseto moto pri podgotovkata na hrana so golema posvetenost, radost i zacineta so ljubov, so zelba da go oplemenime vaseto sekojdnevie i specijalnite momenti vo zivotot, bidejki dlaboko veruvame deka hranata gi vpiva energijata i vibracijata so koja e podgotvuvana. Nasata ideja e da vi ovozmozime uzivanje vo hranata i istovremeno poveke vreme za vas samite, za vasite prijateli i za sitnicite koi zivot znacat. Sakame da go unapredime i nacinot na zivot na lugjeto preku vrvniot kvalitet na hranata koja ja podgotvuvame. Nasata usluga opfaka: - podgotovka na gotvena hrana - gotvena hrana po poracka za domasni potrebi - podgotovka i aranziranje na hrana - serviranje i posluzuvanje na hrana - podgotovka na vegetraijanska, veganska i t.n. "raw food" hrana po poracka Hranata ke vi ja podgotvime, ubavo ke vi ja aranzirame na vasata masa, ljubezno i profesionalno ke bideme so vas kolku sto vi e potrebno, so zelba vasite najsrekni migovi da pominata na najdobar mozen nacin. Dokolku vi e potreben ketering za - rodendeni - slavi - svadbi - veridbi - krstevki - maturski svecenosti - biznis prezentacii ili nekoi drugi vazni slucuvanja, vie ste na vistinskoto mesto. Prepustete ni ja nam grizata okolu organizacijata za hranata - iznenadete gi vasite gosti i prepustete i se na zabavata

so pocit,

vas TAKE AWAY

Агровојводина-механизација НС , ја започнуа својата приказна во Октомри 1998 та, како фирма ќерка на Агровојводина-механизација ДОО од Нови Сад, Р.Србија, која во тие времиња беше една од најголемите трговски фирми на територијата на поранешна Југославија од областа на продажба на земјоделска механизација.

Најпрвин се започнува со продажба на трактори од производителите ИМТ и РАКОВИЦА, како и со приклучна земјоделска механизација од голем број на производители од Србија но и од останатите републики.

Позначаен раст фирмата бележи од 2002 година, кога стануваме дистрибутер на познатите производители на трактори, МТЗ БЕЛАРУС и ВТЗ ВЛАДИМИРСКИ ТРАКТОРСКИ ЗАВОД.
Кратко потоа Агровојводина-механизација НС прва на овие простори, започнува организирано со продажба на трактори од еден од најголемите производители  од НР Кина DONG FENG, со пласирани околу 1000 трактори DONG FENG на овие простори.

Како резултат на ова , доаѓа и соработката со еден од најголемите производители на трактори и комбајни во светски рамки, групацијата SAME DEUTZ-FAHR, како генерален дистрибутер за Р.Македонија, преточувајки ја сорабоката во 2014 година  во околу 80 %пазарен уддел на пазарот на трактори во Македонија.